กลับคืนรังเสียที~~~

posted on 02 Jun 2005 17:00 by caidoz in Life

โอ้.......ไม่ได้อยู่บ้านตั้งเกือบ 2 อาทิตย์~~~~ คิดถึงบ้านชะมัด
กลับมาก็เปิดคอมอย่างแรกเลย แฮ่ๆ นั่งฟังเพลง อ่า มีความสุขจัง~
ก็อยากเล่าอยู่นะว่าไปทำอะไรมามั่ง แต่ความจำไม่พอเพราะมันมีตั้งแต่
สอบวัดความรู้ไทย/อังกฤษ ปฐมนิเทศคณะ งานคอมมาท งานรับน้องก้าวใหม่ งานจัมพ์ ไปดูหนังอีกน่ะ แถมเล่นเกมอีกด้วย
อะไรจะเยอะแยะมากมายปานนั้น..........

เล่าอย่างคร่าวๆ

ตอนสอบนี่ก็บลาๆมาก รู้สึกแอบโง่ๆ(รึโง่อย่างเปิดเผย....?)
ภาษาไทยก็มือหงิก ภาษาอังกฤษก็จิ้มๆ สรุปไม่ได้เรื่องสักอย่าง.......

ปฐมนิเทศคณะก็ไม่มีอะไร นั่งฟังอาจารย์พูดเรื่องวิชาภาคโน้นภาคนี้ แล้วก็เลือกวิชา

งานคอมมาทนี่ก็เปลืองตังชะมัด ไม่ได้ไปซื้ออะไรนะแต่เปลืองค่าเดินทาง.......
ไปรอบแรกจับฉลากบูทcreative แล้วก็อดของ แล้วก็กลับมาตอนสัก11โมง เพราะไม่มีอะไรให้เดิน
แล้วก็ไปเจอะเพื่อนไปกินข้าวที่มาบุญครอง แล้วก็ไปอีกรอบ
พอเดินครบเรียบร้อยก็กลับมาอีกที.................
สรุปงานคอมมาทใช้พี่ชายตัวเองไปซื้อของอย่างเดียว
ได้คีย์บอร์ดควบเมาส์มา แล้วพี่ชายก็ไปซื้อฮาร์ดดิสต่อที่พันทิพย์(แล้วจะไปคอมมาททำไมนี่.........)
ได้hddอันใหม่มาแล้วจะได้ไม่ต้องอยู่อย่างคับแคบเสียที~

งานรับน้อง.......มัน+สนุก+เหนื่อยโครตๆ = =''
หัวถึงกระเป๋า(ที่หอไม่มีหมอนงิ....) ก็หลับคร่อกไปเลยทั้ง 2 คืน
ตีกลอง ร้องเพลงขึ้นมาเมื่อไหร่ต้องมีขยับ
แล้วก็แอบโดดไปงานจัมพ์ด้วย เหอๆๆ ตอนแรกกะแว่บแค่พักเที่ยงแต่คนออกมาส่งช้าเลยกลับเข้าไปช้า 5555
อด walk rally เลย หึๆๆ แต่อย่างน้อยเราก็มีโดจินกลับบ้าน
ส่วนคนที่ไปด้วยก็ได้.............

เป็นแบบนี้แหละ =3=~
วันสุดท้ายตอนที่แยกย้ายกันกลับนี่รู้สึกเลยว่าเพลงเต้นสันฯมันหลอกหลอนมากๆๆๆ
เดินไปเพ้อไป...........
ตอนที่เดินกลับนี่รู้สึกเลยว่าไม่มีแรง แต่ก็เจือกเดินจาก สามย่าน-จุฬา-สยาม-รพ.ตำรวจ...........
แต่เราก็ไม่ท้อถอยใช้พลังคอสโม่เฮือกสุดท้ายเดินไปจนถึง.......

แต่การเดินครั้งนี้สอนให้เรารู้ว่า............การเดินข้ามถนนตอนหมดแรงนั้น.....อันตรายมาก.......
เพราะนอกจากจะหัวตื้อลงอย่างกระทันหันเนื่องจากพลังงานใกล้หมดแล้ว ยังโดนเพลงเต้นสันฯมาหลอกหลอนอีกน่ะ.......
แค่การคิดว่าจะข้ามถนนตอนไหนดีก็ยากแล้วสำหรับตอนนั้น............นึกว่าจะได้นั่งรถรพ.เข้าไปเสียแล้ว......

ทั้งๆที่คิดว่าวันต่อมาจะได้อยู่บ้าน พักสบายๆแล้วเชียว(นอนสามทุ่มตื่นเที่ยงนี่สบายไม่พอเรอะ.......) ปะป๊าก็ชวนไปดูหนัง
"มหาลัยเหมืองแร่"
ออกมาถึงที่สยามประมาณ 4โมงกว่าปรากฏว่าเรื่องนี้มีรอบ....18.45
ด้วยแรงฮึดเดินไปดูที่เซนทรัลเวิลด์ ก็มีรอบ......18.30
เอาเถอะยังไงก็ต้องรอมะม๊า ก็เลยซื้อที่นี่ จะได้ไม่ต้องเดินไกล
แล้วก็เลยไปที่คิโนะ......ผลาญตั้งปะป๊าอีกแล้ว
ด้วยไอ้นี่(อัสจัง~~vv แต่แอบมีหน้าสีไม่สะใจเท่า Gundam the origin)

และอันนี้(ภาษาที่จะเรียนตอนเปิดเทอมนี้ โอ้.......อ่านแล้วมึน)

(เพิ่งรู้ว่าถ้าจ่ายตังอีกที่จะมีปกแถม.....คราวหน้าย้ายที่จ่ายดีมั้ยเนี่ย)
ไปวันนี้รู้สึกมีของน่าสนใจหลายเล่มมาก แต่ก็ต้องอดไปก่อน ม่ายมีตังงงงงงง(ใช้ตังปะป๊ามากไม่ได้ วันหลังต้องมาซื้อเอง)

แล้วก็เข้าไปดูหนัง เรื่องนี้สำหรับเราก็สนุกดีนะมีหลายอารมณ์ดี(นางเอก....ไม่เด่นเล้ย)
ดูแล้วชอบเพลงนี้มาก
"You're my sunshine. My only sunshine. You make me happy when sky are gray~"
ทั้งเรื่องมีท่อนนี้อยู่ท่อนเดียว แต่ก็ชอบนะ ฮาดี
เราว่าดูแล้วมันก็ได้คิดอะไรเกี่ยวกับชีวิตบ้างล่ะนะ

ช่วงนี้กะลังติดเกม Growlancer3 ขั้นถอนตัวไม่ขึ้น จอทีวีว่างเมื่อไหร่เป็นต้องเล่น
ก็แบบว่าอยากเล่นให้มันจบๆง่ะ แต่ก็ไม่ทันแล้วล่ะ จะเปิดเทอมแล่ว T.T
คงต้องพักเอาไว้ก่อน แต่อยากลองเขียนเกี่ยวกับเกมนี้ดูแฮะ ถึงจะยังไม่เชียวชาญเท่าไหร่ - -*

มาถึงโซนของแปลกกันอีกครั้ง......จริงๆมันก็ไม่ค่อยแปลกหรอกนะแต่อยากเอามาให้ดู
ไว้อาลัยให้อัสจังที่สูญหายไประหว่างการรับน้อง ฮือๆ (หายแค่อัสจังนะ - -)

ทำไมไอ้ของที่เราห้อยติดตัวไว้มันชอบหนีเราไปทุกทีเลย เราไม่ดีตรงหนายยยย T__________T''