บล็อกบ้าๆของนังโซ~

คิดซ้ายคิดขวาอยู่นานมากว่าจะเอาลงหัวข้ออะไรดี เพราะตอนแรกตั้งใจจะไม่สปอยเรื่อง แต่ก็นะ มันไม่ค่อยมีคนดูสักหน่อย =3=~
แต่รูปที่แค็ปมาแต่ละรูปนี่มันไม่ค่อยจะเกี่ยวกะเนื้อเรื่องหรอก แค็ปมาเพราะถูกใจเฉยๆ(ส่วนมากจะเพราะหล่อ - -*)
จะแปะๆรูปกะพูดเนื้อเรื่องนิดๆ ละกันเนอะ~(พูดเองเออเองทั้งนั้นแหละ = ='')
พูดง่ายๆ มีสปอยนั่นเอง
ใครใคร่อ่านก็อ่านละกัน =3=~

เปิดฉากมาด้วยงานเลี้ยงวันเกิดของเรียว ในโรงแรมหรูๆ ทุกคนก็เลยแต่งตัวหรูๆ งานนี้ชูถูกรางวัลก็เลยอาสารับเป็นเจ้ามือเอง

"สุขสันต์วันเกิดนะเรียว!"

แม้แต่เสือยังใส่หูกระต่ายได้เลยเอ้า >______<

ท่าได้ใจมากมายเลยชูเอ้ย~

ในงานเรียวก็เห็นข่าวชุดเกราะเขียวๆอยู่ที่นิวยอร์ก เลยเกิดไม่สบายใจขึ้นมา วันต่อมาก็เลยนั่งเครื่องบินไปนิวยอร์กซะเลย
แต่นาสตี้ก็รู้ทันซะส่งชินกะชูมานั่งเครื่องเดียวกัน ส่วนที่เหลือก็ล่วงหน้ากันไปก่อนซะแล้ว

"แอบมาคนเดียวเลยนะ" (แต่ชอบชุดนี้ของชูจังเลย เห็นแล้วอยากกลับไปใส่เอี้ยมจัง^ ^)

แอบล่วงหน้าไปถามข่าวที่สำนักงานหนังสือพิมพ์กันเรียบร้อย

รู้สึกที่นั่งข้างๆเรียวก็ว่างไม่ใช่เรอะ ไม่มานั่งด้วยกันให้รู้แล้วรู้รอด ^ ^''

ซันไรส์ทำธุรกิจแบบนี้ด้วยเรอะ!!!

หลังจากนี้ไม่ได้แค็ปรูปอีกยาว ตัดๆๆ

ชินคุงแต่งชุดแล้วดูเป็นผู้ใหญ่ม้ากมาก >______<//

รวมตัวกันที่ร้านอาหารของลุงของชู

ลำเอียงเลยแคปมา =3=~

ตัดกลับไปหาเซย์จิ

ทั้งเรื่องจะเห็นเต่เซย์จิรูปประมาณนี้ - -

แถมอีกรูป รูปนี้ดูดี - -*

เรียวฝันเห็นเซย์จิเลยสะดุ้งตื่นขึ้นมา เลยถูกชินทักว่า"นอนไม่หลับรึไง"
(แต่คนดูอยากรู้ว่าชินนอนท่านั้นน่ะ หลับเหรอ = ='')

ตื่นมาแต่ก็แอบเก็กด้วย(ฮา)

ฉากนี้เราจะได้ข้อคิดในการทานอาหารจากโทมะกันนะคะ
"อย่างน้อยเวลากินก็อย่าเครียดเซ่ ความเครียดจะสะสมในร่างกายทำให้อ้วนได้นะ" (ตำราไหนเนี่ย - -'')

ชูก็ยังคงกินด้วยอาการแอบงอนๆต่อไป

ทานกันอยู่ก็เกิดเรื่องชุดเกราะเขียวๆโผล่มาแล้ว ชูกะโทมะก็เลยออกไปรับหน้าซะก่อน

Henshin! ม่ายช่ายไม่มีเข็มขัดกะมือถือซะหน่อย แต่ท่าใกล้เคียง

สู้ๆกันไปสักพัก มันก็ออกข่าวไปทั่วเมือง เรียวกะชินก็เลยจะตามมาสมทบ

"วิ่งไปแมนฮัดตั้นกัน!!"

"อือ"

เราก็ไม่รู้ว่าแมนฮัดตั้นกะไชน่าทาวเนี่ยมันไกลกันซักขนาดไหน แต่กว่าจะถึงก็ค่ำซะแล้ว - -''
เจ้าเกราะโครินปล่อยท่าไม้ตาย โทมะกะชูลงไปนอนกอง ชินกะเรียวก็ตามมาพอดี

แค็ปมาแต่หน้า ไม่รู้จะแค็ปมาทำไม = =''

สู้กันอีกสักพักก็มีวิญญาณหลอนๆออกมาบอกว่าเซย์จิอยู่กะพวกมัน แต่คุยกันได้ไม่นานเท่าไหร่ก็โดนคอปเตอร์รุมยิงซะก่อน เลยแยกกันหนี
เรียวกะโทมะก็ไปเจอเข้ากับแม่สาวคนนี้ (จริงๆก็โผล่มาตั้งแต่ช่วงแรกๆแล้วแหละ แต่ไม่ได้เขียนถึง - -)

จบไปตอนนึง

ขึ้นอีกตอน

เรียวแบกโทมะวิ่งแถดๆหนีตำรวจ

หนีได้เสร็จทำแผลให้โทมะเล็กน้อยก่อนคุณเธอจะแนะนำตัว

"ชั้นชื่อลูน่า" หน้าตอนนี้แมนเชียวนะ

หันมาหาเรียวแล้วหน้าตาเปลี่ยนจาง~ - -*

คุยอะไรกันเรื่อยเปื่อยอีกแล้วก็ตัดกลับมาที่ร้านอาหาร จุนกะนาสตี้ถูกจับไปแล้ว

เรียวทำหน้าเครียด

ชูก็แอบเครียด

แต่..........ชินน่าร้ากกกก >_____<//

แอบน่ารักเป็นฉากหลังอีกตะหาก >________<//

ตัดมาที่ห้องของลูน่า โทมะกะลังพักฟื้น

"ชั้นไม่อึดเหมือนชู แต่พื้นตัวเร็วนะ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

นั่งท่าซ้า~

น่ารักอีกแล้ว~

โทมะหันมามอง

"นายหายเมื่อไหร่เราก็จะไปช่วยพวกนาสตี้กันเลยนะ" ท่าได้ใจมากมายอีกแล้ว~

ตัดออกมาที่เรียวที่กะลังยืนกินลมชมวิวอยู่ที่สะพาน ลูน่าวิ่งออกมาหา ต่อจากนี้จะเป็นฉากซึ้ง~

"ชั้นจะไปกับพวกนายด้วยนะ"

หมดแค่นั้น ตัดไปตอนจะไปช่วยพวกนาสตี้

แอบทำหน้าข่มๆลูน่าพร้อมพูดว่า "ไอ้นี่น่ะสิทธิพิเศษสำหรับพวกเรา 5 คนเท่านั้น"

เป็นคนเดียวที่แปลงร่างแล้วซูมหน้า - -*

ตอนไปช่วยเซย์จิ

"มาแล้วเหรอ....โทมะ"

"อือ คนอื่นๆก็มาด้วยนะ"

สู้กันไปเรื่อยๆๆ จนตอนใกล้ๆจะจบก็ซูมหน้าทุกคนเลย

"ความชั่วจงดับสลาย ดาบประกายแสง!" แล้วผู้ร้ายก็ตาย ง่ายนี่หน่า - -

รูปส่งท้าย

แล้วก็จบไปอีกตอน

หมดแล้วล่ะ คิดว่าคงอ่านแล้วไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ เพราะไม่ได้ตั้งใจจะทำเป็นสปอย
ดูจบความรู้สึกแรกเลยก็คือ สั้นแฮะ แต่ก็เพราะว่าเป็น OVA นี่น้า =3=~
ความรู้สึกต่อมา แล้ว DVD ล่ะๆๆๆ
เฮ้อ......รอต่อไป OVA อีก 2 ภาคจะไม่ซื้อ VCD จริงๆแล้ว รอซื้อทีเดียวไปเลย =3=
/me กลับไปฟัง drama แก้ขัด - -*
ไปแหละ ชักเมื่อยๆ แล้วเจอกันเมื่อหาเรื่องอัพได้