บล็อกบ้าๆของนังโซ~

วันนี้คงต้องมีสาระสักนิดล่ะมั้ง เพิ่งไปเจอเรื่องไม่ดีมาแหละ
ก็เอามาเล่าให้ฟังกัน
ฟังก็อย่าทำอะไรโง่ๆเหมือนเราเลยนะ.....

เมื่อวันศุกร์ก็เป็นวันปรกติอีกวันที่เดินกลับที่ทำงานมะม๊า
ก็ค่อนข้างเย็นแล้วล่ะ
เดินๆไปก็ได้ยินคนทักว่า
"หนูๆ สาธิตจุฬาไปทางไหนเหรอ"
เราหันไปก็เป็นชายวัยกลางคนรูปร่างไม่ผอมไม่อ้วนนั่งอยู่ในรถ เปิดกระจกออกมาถามเรา
เราก็บอกๆๆทางไป ตั้ง 2-3 รอบนะ ก็ยังไม่เข้าใจ
บอกให้เราช่วยนำทางไปหน่อย
เราก็ด้วยความใจดี(เกินเหตุ)ก็เลยขึ้นไปนั่งบอกทางเขา
แล้วมันก็เริ่มพล่าม จำได้ประมาณว่า
มันเป็นครูสอนแอโรบิก เป็นอาจารย์เกี่ยวกับเรื่องโชนาการด้วยมาจากที่อื่น จะมาสอนที่จุฬา ไม่เคยมาที่นี่นานมากแล้วก็เลยหลง
คนที่บอกทางก็ดันบอกทางมาที่สาธิตปทุมวันซะอีก
แล้วก็มีบอกด้วยนะว่าน้ำใจบนท้องถนนแบบสมัยนี้หายยาก
แล้วก็เริ่มพูดๆๆๆๆเรื่องเกี่ยวกับเรื่องการลดน้ำหนัก อะไรเทือกๆนั้น
เราก็ฟังมั่งไม่ฟังมั่ง บลาๆๆ
ก็มีถามพวกเรื่องน้ำหนักอะไรแบบนั้นมั้ง เราก็ตอบๆไป
แล้วก็มีคำบางคำที่จำได้ชัดๆ

"โห ทำไมปล่อยปละละเลยตัวเองอย่างงี้เนี่ย "
"หน้าท้องขนาดนี้ถึงขั้นวิกฤติแล้วนะเนี่ย"
"หน้าอกหนูกับต้นขาหนูมันไม่ balance กันเลยเนี่ย"
"บุคลิกนี่สำคัญมากนะ(หมายถึงประมาณผอมเพรียวน่ะ) อาจสำคัญกว่าเกรดอีกนะ"

ตอนที่ยังนั่งฟังอยู่เราหลงตามไปเลยนะ รู้สึกว่าตัวเองแย่อย่างที่มันบอกจริงอ่ะ
จนเราบอกทางเค้าว่าเลี้ยวทางไหนยังไง เราก็บอกมันว่าเลี้ยวทะลุจุฬาออกมาทางอังรีฯได้
มันก็จอดตรงแถวๆหน้าประตูอักษร แล้วก็เริ่ม"ทดสอบความอ้วน" เรา
เอามือมาจะจับโน่นจับนี่ เราจะไม่ยอมมันก็พูดว่า

"ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร"

เชื่อมั้ยคำนี้มันทำให้เราทำอะไรไม่ถูกเลย จะดิ้นไม่ให้มันทำอะไรก็เหมือนถูกตรึงไว้เลย
จน เราร้องไห้ออกมา
เหมือนมันจะอึ้งไปเลย มันขอโทษเราใหญ่เลยล่ะ
เราก็ร้องไห้ๆอยู่นั่นแหละ ในหัวตอนนั้นสับสนมาก
พอเราเห็นรถติดตรงสยาม เราก็บอกว่าเราเดินกลับเองได้
มันก็ยอมให้เราลงมา เราเดินๆวิ่งๆกลับไปหามะม๊า

มะม๊าแจงสี่เบี้ยให้ฟังว่า............
ผู้ใหญ่โตๆแล้วอยู่ๆไม่มาถามทางเด็กผู้หญิงที่เดินอยู่คนเดียวข้างถนนแล้วให้ขึ้นไปด้วยกันหรอก ตำรวจอะไรก็มีให้ถามเยอะแยะมากมาย
ถึงจะมาถามทางก็ไม่มีเด็ดขาดที่ให้ขึ้นรถไปด้วยน่ะ
ไม่มีคนแปลกหน้าที่ไหนหรอกที่อยู่ๆจะมาจับตัวคนอื่นหรอก

นั่นแหละเราถึงได้รู้ตัวว่า
เราถูกลวนลามนี่ฝ่า.......

มานั่งคิดแล้วก็น่าโมโหนะ ทำไมถึงได้โง่ถูกหลอกได้ขนาดนั้น
บางทีที่มันพูดออกมาก็ขัดกันอยู่ในตัวเองแท้ๆ
โง่มาก มันบอกว่าจะส่งพวกวิธีลดนน.มาให้ เราก็ให้ที่อยู่ไปแล้วด้วยสิ
แต่ที่โง่ที่สุด เราขึ้นรถไปกะมันทำไม...........

ยังไงซะมะม๊าบอกว่าก็ดีแล้วที่ยังกลับมาได้ นี่โชคดีแล้วล่ะ
ช่วงนี้เลยอยู่ในโหมดใช้ธรรมเข้าข่มความโมโหเนื่องด้วยมันเกิดไปแล้วนี่
อีกอย่าง เรายังอยู่ครบไม่สึกหรอ
คงเคยทำเวรทำกรรมอะไรกันไว้ ก็เลยเป็นแบบนี้ ไม่ขอจองเวรอะไรแล้วกัน
เรายังเชื่อว่า "ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว"
สักวันสิ่งที่มันทำ ก็ต้องตกเป็นผลแก่มันเอง
คิดแบบนี้ทำให้เราสบายใจขึ้นเยอะล่ะนะ
กลับมาบ้าได้ปรกติเหมือนเดิม (จริงๆแล้วอาจจะมากกว่าเดิม = ='')

อ่านไปแล้วก็ให้ระวังๆกันด้วยนะ
อันตรายเนี่ยมันอาจมีอยู่ใกล้ตัวมากกว่าที่เราคิดก็ได้ นี่ขนาดเราเดินอยู่ในที่ๆเราคุ้นเคยมานานมากๆนะ
"อย่าไว้ใจคนแปลกหน้า ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ไม่ว่าจะดูน่าเชื่อถือหรือไม่อย่างไร"
บทเรียนนี้สำหรับเรามันราคาสูงอยู่ เพราะฉะนั้น เราก็อยากให้ทุกๆคนได้รับรู้ร่วมกัน

ทิ้งท้ายคำพูดของมันที่ยังคงติดใจเราอยู่
"น้ำใจบนท้องถนนเดี๋ยวนี้หายาก"
ไม่ใช่เพราะคนทรามๆแบบพวกแกเหรอฟะที่ทำให้มันยิ่งมีน้อยลงๆน่ะ!!!

ไปแหละ ดูแลตัวเองให้ดีกันทุกคนนะ
ปล.พวงกุญแจเรย์คุงของช้าน ตกหายไปด้วย ม่ายยยยย T.T