บล็อกบ้าๆของนังโซ~

วันจันทร์
นิเทศวิชาโท
เราก็วิ่งไปเข้าโทญี่ปุ่นแบบมีเสียงแซวมาจากเพื่อนที่เรียนสเปนด้วยกันเล็กน้อย
ฟังไปก็งงชีวิตตัวเองเล็กน้อย ชั้นควรจะเข้ากลุ่มไหนกันแน่เพราะมันมี
1. มีพื้น + ลงเรียนปีนี้ไปแล้ว----> อันนี้เราลงไม่ได้อยู่แล้วล่ะนะ
2. ลงเรียนปีนี้ไปแล้ว-------> คือเรียนไป 2 ตัวแล้ว สักอย่างประมาณนั้น
3. ไม่มีพื้นเลย----->ไอ้เราก็พอจะมีพื้นนะ
เอาไงกะชีวิตดีเนี่ย -_____-''

วันอังคาร
Arts Concert + รับชุด
เรียนเสร็จ 4 โมง ตอนแรกก็กะจะไปรับชุดเลยหรอกนะ แต่มันมีงานที่คณะก็เลยอยู่ดูซะก่อน
เป็นงานคอนเสริ์ทที่ เล่นกันเอง ร้องกันเอง ดูกันเอง และขำกันเอง =___,=
คนที่ดูอยู่ด้วยกันก็มี แมว พี่สา กะ พี่ศา
จริงๆก็มีเพลงที่เค้าร้องเพราะๆนะ แต่เทียบอัตราส่วนแล้วจะร้องเพลงดีๆสัก 2 เพลงจาก 10 เพลงที่ร้องกัน...
แต่ก็เพราะงั้นแหละถึงฮา เพลงเด็ดๆก็มี
O-Zone - Dragostea Din Tei ---->เพลงไมยะฮี้~ นั่นแหละ
หมีแพนด้า --->อันนี้นักร้องหน้าตาย ฮามากมาย
เพลงลูกทุ่งเพลงนึง ลืมชื่อไปแล้ว----> อันนี้ปี1 ร้องค่ะ หางเครื่องแย่งความเด่นนักร้องหมดเลย แหมก็นักร้องเป็นผู้หญิง แต่หางเครื่องเป็น Arts Men นี่หน่า~
อกหักมารักกับผม---> เพลงนี้เด่นที่ว่าคนร้องเป็นอ.ฝรั่งสุดป็อปในคณะ กรี้ดกันใหญ่ ออกเสียง ร ชัดมาก
บางระจัน-----> นี่ก็ บางระจันจริงๆค่ะ แบบว่าแต่งตัวเป็นบางระจันมาจริงๆ
กว่าจะเลิกก็ทุ่มนึงได้มั้ง ก็ไปหาเสบียงกันเล็กน้อย ก่อนจะนั่งรอพี่ชายเรามา
เค้าก็ยังร้องเพลงกันต่อนะ แต่เสียงนี่ไปแล้ว เหมือนจะขาดใจอยู่แล้วล่ะ
พอพี่เรามาเราก็ไปประตูน้ำ ไปเอาชุดคุณลาล่า พี่สาช่วยพาไปส่ง ขอบคุณมากนะคะ ^ ^

ทำอะไรเสร็จเรียบร้อยก็กลับบ้าน ลองชุด
คำแรกที่ได้ยินจากปากมะม๊าตัวเองคือ
"ธรรมศาสตร์มาก"
ไม่หมด มีอีกนิด
"ตักบาตรได้เลยรึเปล่า" =[]=''
ใจร้ายจริงๆเลย ลองเสร็จก็เอาไปซักเรียบร้อย
จบไปอีกวัน

วันพุธ
รู้สึกวันนี้จะไม่มีอะไร ไปนั่งทำการบ้าน หารูปธรรมดา
จบ(ง่ายจริง)

วันพฤหัส
เรียนวรรณคดีทีไรเราอยากจะร้องไห้ มีเฉลยข้อสอบก่อนด้วย T________________T''
แต่มีคำพูดเด็ดๆหลายคำ
(เรียนกามนิตอยู่)"เอ่อ พวกเธอก็ควรจะซื้อเล่มนี้เก็บไว้นะ เพราะตายแล้วเกิดใหม่อีกสิบชาติยังก็แต่งไม่ได้เพราะขนาดนี้หรอก"
(อ.กิจการนิสิต)"ไอ้เรื่องเสื้อนี่ก็ เวลาก่อนออกจากบ้านก็ดูให้มันดีๆหน่อยนะ ว่ามันเปิดอะไรยังไง ครูน่ะมองจนจะเป็นทอมอยู่แล้ว"
(ก่อนหน้านี้พูดเรื่องตากวางอยู่)"เสื้อชั้นในนี่ก็ไม่ควรใส่ที่มันเป็นสีๆ ถึงเธอจะทำตามฤคมาศตื่นกลัวยังไงไอ้ผู้ชายมันก็มองแต่เสื้อชั้นในเธออยู่ดี แล้วเธอก็จะได้ผู้ชายพวกหื่นกามมาเป็นแฟน"
เหอๆๆ = =''
จบวรรณคดี สอบ reading ต่อค่ะ - -*
จบภาษาอังกฤษก็ได้เวลาไปซื้อมือถือใหม่~

ไปกินข้าวกับปะป๊าก่อน แล้วก็ไปซื้อมือถือๆ
ร้านที่พาไปนี่ก็ขายดีจริงๆ รออยู่สัก10 นาทีได้มั้ง
สุดท้ายก็ได้ i308 มา 1 เครื่อง เฮ้อ.......
พอเย็นๆมะม๊าก็พาไปตัดผม (จริงๆที่ตัดผมเนี่ยเพื่อจะใส่วิกเวลาคอสเลยนะ)
ถึงที่ร้านเราก็ไปสระผม มะม๊าก็ไปนวดหน้า ใช้เวลาได้คุ้มค่าจริงๆ
เวลาที่ทรมาณที่สุดในการทำผมนี่ก็คือการไดร์นี่แหละ
ร้อนชะมัด คนไดร์ก็ทำหน้าแบบว่า "ยัยนี่ผมเยอะชะมัด เบื่อแล้วเฟ้ย" แบบนั้น
เดินออกมาจากร้านด้วยผมที่ตัดและไดร์เรียบร้อย แต่ท้ายที่สุดก็จับมันมัดอยู่ดีนั่นแหละ = =''
จบไปอีกวัน

วันศุกร์
มัดผมไปเรียนเหมือนเดิม กว่าเพื่อนจะทักต้องดูจากข้างหลังเลยล่ะ
นั่งดูเมทริกซ์ในชม.ปรัชญาทั่วไป
ในจะมีตอนนึงใช่มะ ที่ใส่โปรแกรมเรียนรู้เรื่องต่างๆเข้าหัวได้เลย
แอบได้ยินเพื่อนๆกระซิบกันว่า
"ดีจัง จะได้ใส่แผ่นวิชา Gen Philos"
เป็นจริงก็ดีสิ(ฮา) แต่ไอ้การมีรูอยู่ตามตัวนี่ให้ความรู้สึกน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก = =''
เรียนเสร็จก็กินข้าว เนื่องจากเราจะไม่เข้าวิชาต่อไปเลยฝากเพื่อนส่งการบ้าน
ไม่เข้าก็เสียดายนะ เค้ามีกินเลี้ยงกันด้วย แต่ไม่เป็นไร

พอเพื่อนๆที่เรียนขึ้นไปกันเราก็แกร่วๆ รอคนที่จะไปซื้อผ้ากันนี่แหละ
ก่อนจะออกไปไหนก็มีการไปดูข้างๆคณะ เค้าจัดเทศการล้านนากันอยู่ มีของขายก็เลยไปด้อมๆมองๆ
แล้วแมวก็เดินมาโดยใส่เสื้อไปรเวทของคุณแอนดริว อืมมมมมม
พี่สาก็เลือกสร้อยคอแถวนั้น แมวก็ไปหาของกันแถวนั้น เราก็หาที่ร่มๆแถวนั้น
สักพัก แมวก็เดินกลับมาพร้อมขนมและอ้อยควั่น
เพิ่งรู้สึกว่าอ้อยควั่นช่างเป็นของกินที่ประเจิดประเจ้อมาก ยังกะถือช่ออะไรสักอย่างอยู่
พี่สาซื้อสร้อยเสร็จก็เดินทางกันต่อ
มีการเดินสังเกตการณ์สระน้ำหน้าจุฬาก่อนเล็กน้อย ก่อนเดินไปรอรถเมล์
ขึ้นรถเมล์มาปั้ป เรากะพี่สาก็นั่งสองฝาก แมวก็ยืนตรงกลาง
กระเป๋ารถเมล์หันมาถามเราก่อนใคร
"ไปไหนครับ"
เราชะงักเล็กน้อย ก่อนตอบไปว่า "เยาวราชค่ะ"
หันไปถามพี่สา"สำเพ็งค่ะ"
หันไปถามแมว"คลองถมครับ"
(มันจะลงที่เดียวกันแน่เรอะ = ='')

รู้สึกว่ากว่าจะไปถึงก็สองโมงกว่าแล้วมั้ง
แล้วทั้งกลุ่มก็ยังเลือกของกันนานอีกตะหาก
ขนาดแค่ผ้าโซล่อนธรรมดายังกะกันตั้งนานว่าจะเอาเท่าไหร่
ผ้าน้ำเงิน มีของเราคนเดียว เอาไว้ทำฮากามะ ก็ถามพี่สาก็กะๆให้ว่า
"มันเหมือนกระโปรงพลีต 2 อันมาต่อกัน กระโปรงก็สัก 2 เมตร เอา 4 เมตรก็แล้วกัน"
ผ้าขาวนี่ใช้กันทุกคน กะผ้ากันสนุกสนาน คนขายก็มองๆอยู่ว่าตกลงจะเอาเท่าไหร่กันแน่
สรุป
"เอา 8 เมตรค่ะ.....อ๊ะ...."
หยุดไปคิดอีกรอบเลยกลายเป็น
"8 เมตรครึ่งค่ะ"

เดินหาผ้าจุด และ ผ้าลาย กันทั่วพาหุรัด ซึ่งไอ้ที่หายากๆทั้งสองอันนั้น ของเราทั้งนั้นเลย = =''
จนไปเจอร้านนึงที่คิดว่าถูกใจสุดล่ะ ก็บอกเจ้าของร้าน เผอิญว่ามันอยู่ค่อนข้างสูง เจ้าของร้านเค้าก็เลยพยายามหาม้วนที่อยู่ข้างล่างๆ
แต่มันก็ไม่มีอันที่อยู่ข้างล่างเลย คุณป้าก็เลยถามว่า
"จะเอาอันนี้มั้ย ก็สวยดีเหมือนกัน"
ผ้าที่เค้ายื่นให้ดูน่ะสีเดียวกันก็จริงแต่ มันเป็นรูปหัวใจน่ะ =''=
.....เอาเถอะ ป้าเค้าก็แค่หวังดี
ส่วนผ้าลายก็ทำเราตาลายไปเลย จนมาถึงร้านที่พี่สาเจอผ้าที่เนื้อถูกใจ เราก็เดินไปเดินมาอยู่ในร้านนั่นแหละ
เผอิญว่าผ้าเกือบทุกกอง มีผ้าม่านคลุมอยู่ทุกอันเลยพอเราเริ่มจ้องนานเข้านานเข้า ก็เริ่มรู้สึกว่า
"แค่ผ้าม่านก็เหมือนแล้วน่า!"
แต่พอกะจะไปเดินดูผ้าม่านจริงๆก็ปิดร้านไปหมดแล้ว สุดท้ายก็ซื้อผ้าสองสีมาแทน
ไปซื้อของอื่นๆอีกเล็กน้อย ก่อนไปร้านตัดเสื้อ
ไปถึงร้านแมวก็คว้าแบบ ยื่นให้ป้าก่อนใคร
เรากะพี่สาไม่ได้เตรียมมาก็เลยนั่งวาดนั่งบ้ากันอยู่ข้างๆร้านนั่นแหละ
แถมเรายังเพิ่งเคยอ่านก็เลยกะไม่ค่อยถูก ถามพี่สาตลอด
ที่พี่สาเขียนแบบเสร็จช้าก็เพราะงี้แหละ = =''
หลังจากที่จัดการชุดเราเรียบร้อย พี่สาก็ได้เขียนแบบชุดตัวเองอย่างจริงจังสักที
ชุดสุดท้ายเป็ชุดที่ทั้งสามคน รุม อธิบายให้ป้าฟัง ทั้งปากเปล่า เปิดการ์ตูนดู และ ใช้อุปกรณ์เสริม
กว่าจะเสร็จก็ทุ่มนึง พี่สาพามาส่งถึงสยามอีกแล้ว ขอบคุณค่า~
ถึงบ้านนอาบน้ำเป็นอย่างแรก ร้อนมากมาย
จบ(เหอะ)

คำถามแถมท้าย
ถ้าขึ้นสาย 542 เวลาจะไปซื้อผ้าควรบอกว่าลงที่ไหน?
1. เยาวราช
2. สำเพ็ง
3. คลองถม

ปล.ไปอ่านบล็อกของคนที่ถูกกล่าวถึงจะได้คำตอบ และ อรรถรสยิ่งขึ้น