บล็อกบ้าๆของนังโซ~

ตามหัวข้อ แอบเติม ed เพราะจะได้ถูกหลักภาษา(มั้ง)
โดนมาตั้งนานแหละแต่ยังไม่รู้จะอัพอะไร เลยดองไว้ จริงๆอยากอัพเรื่องอื่น แต่ก็อัพอันนี้ก่อนละกัน
โดนแท็กจาก pradchan กะ ปอง
เล่าเรื่องตัวเอง 5 เรื่อง ที่คนอื่นไม่ค่อยรู้ อืมมมมมมมม
เล่าล่ะนะ บางเรื่องใครรู้แล้วก็หยวนๆเถอะนะ

1. เคยหายใจไม่ออก
จริงๆเราไม่รู้จะอธิบายยังไงดีล่ะนะ ถ้าบอกว่าหายใจไม่ออกอาจจะคิดถึงเรื่องผีๆกัน แต่เรานี่ไม่เลย เรื่องซนล้วนๆ
ทำไมถึงจะหายใจไม่ออกน่ะเหรอ เพราะเราล้มเอาส่วนอกกระแทกพื้นน่ะสิ

ครั้งแรกตอนเด็กๆ สัก3-4ขวบได้มั้ง จำได้แค่ว่าตอนนั้นยังถูกแม่จับแต่งตัวเป็นเด็กน้อยน่ารัก(?)อยู่เลย
แบบว่าซนจัด พ่อเราพาไปที่โรงงานมั้ง
แล้วพื้นที่ข้างนอกโรงงานมันก็กว้างๆ ไอ้เราก็ซน เห็นที่กว้างๆก็เลยวิ่งเล่น
วิ่งเล่นเฉยๆน่าไม่เท่าไหร่ เราวิ่งแล้วเอามือสองข้างเปิดเสื้อตัวเอง อารมณ์ประมาณว่า รับลมมั้ง (หน้าไม่อายจริงๆ...... - -)
และแล้ว เราก็สะดุด (ความว่างเปล่า - -) ล้มกระแทกพื้นด้วยพุง
ที่มือมันยันไว้ไม่ทันก็เพราะจับเสื้อไว้นั่นแหละ แล้วพอล้มไปก็รู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกนิดๆ
หลังจากนั้นก็ แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ร้องไห้จ้า ด้วยความเจ็บ+เพิ่งรู้ตัวว่าทำอะไรน่าอาย
ขอบอกว่าลุกขึ้นมาพุงเรากลายเป็นสีดำเพราะพื้นที่ล้มลงไปมันโครตสกปรกเลย

อีกทีก็ตอนโตหน่อย อยู่ประถม ปลายๆแล้วแหละ ตอนเด็กๆเคยอ้อนแม่ให้ซื้อโรลเลอร์เบลดให้ พอเล่นๆไปสักพักก็เบื่อ
แล้ววันนั้นก็นึกครึ้มอกครึ้มใจเอาออกมาเล่น
เราเล่นไปคุณพี่ชายบังเกิดเกล้าของเราก็ออกมาดูด้วย แล้วสักพักมันก็ปิ้งไอเดีย
"เล่นลากกันดีกว่า"
ก็คือ เล่นอีกคนยืนข้างหน้า แล้วก็จับมือลากกันไปนั่นแหละ
จำไม่ค่อยได้ว่า พี่เราได้ลากเรารึเปล่า แต่ที่จำได้แม่นมากคือ ตอนเราลากพี่เรา
อ่านๆแล้วอาจจะนึกว่า เรากะพี่จะผลัดกันใส่รองเท้าสเก็ตใช่มะ...............
ไม่ใช่เลย เราลากพี่เราทั้งๆที่ยังใส่รองเท้าสเก็ตนั่นแหละ ส่วนพี่เราก็ใส่รองเท้าแตะฟองน้ำธรรมด้าธรรมดา
มันจะลากไปได้ยังไงล่ะวะ - -
ก็อาจจะไปนิดนึงตอนที่พี่เราเดินตามเราเล็กน้อย แต่ยังไงมันไม่ไปดั่งใจเรา
เราก็เลยพยายามลากแรงขึ้นๆ จนกระทั่ง............
"อุ๊ก"
รองเท้าสเก็ตมันไถลไปข้างหลัง เราก็ล้มสิ ท่าเดิมเหมือนตอนเด็กๆนั่นแหละ คราวนี้ต่างหน่อย เราเอามือมายันพื้นไม่ได้เพราะพี่เราจับอยู่
พี่เรามันก็ตกใจใหญ่ ก้มลงมาดูน้องสาวนที่เพิ่งล้มลงไป
ตอนที่เราพลิกตัวขึ้นมาเราจำได้เลยว่า มันหายใจไม่ออก แล้วเราก็พยายามจะบอกพี่เรา
อารมณ์ประมาณว่า
"....................หา....ย..........................ใจ...................ไม่.....อ........อ...ก"
แต่พอพูดประมาณนี้ออกไปก็หายใจเข้าได้เป็นปรกติพอดี
รู้สึกแย่มากๆเลยตอนนั้น
แต่ก็รอดมาได้นะนี่

2.เรื่องฟันๆ ไม่ใช่ fun แต่เป็นฟันที่อยู่ในปากเลยล่ะ
เรามีหลายเรื่องมากเลยกะฟันเราเนี่ย
อันนึงคือ ดัดฟัน มันก็ไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก ไอ้การดัดฟันมันก็แต่เจ็บบางครั้งบางคราว(ที่อาจถึงตาย)
แต่มันทำให้เราไม่ชอบหมอฟันขึ้นมาตะหงิดๆ คือ คนที่เค้าจัดฟันให้เราเค้าออกจะเนี้ยบๆอ่ะ
ไม่ดุหรอก ยกเว้นเราทำอะไรที่ขัดใจเค้าอ่ะนะ ซึ่งเราก็ทำ เหอๆ
เราใส่รีเทรนเนอร์ไม่ครบปีด้วยแหละ ฟันมันก็เลยยื่นออกมาที่เดิม เยอะกว่าเดิมด้วย ก็เลยโดนดุ แล้วพอแม่เราถามว่า รีเทรนเนอร์ที่ใช้ไม่ได้แล้วจะเอายังไง เค้าก็เลยตอบว่า
"โยนให้หมาแทะเล่นเลยก็ได้ หมามันชอบ"
เราได้ยินแล้วรู้สึกว่ากำลังโดนว่าอย่างรุนแรง คือจริงๆก็เข้าใจว่าเค้าหมายความตามตัวหนังสืออ่ะนะ แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะคิดว่าโดนว่านี่
เศร้าไปเลย ก็เลยรู้สึกไม่ชอบหมอฟันขึ้นมานิดๆ

อีกอันก็ว่าด้วยเรื่องความซนเช่นกัน
เราเคยฟันหน้าบิ่น เพราะดันไปเล่นอะไรพิเรนทร์ๆเข้า
จริงๆก็ไม่ค่อยพิเรนทร์มากหรอก แค่ ตอนนั้นโรงเรียนเราลงแว็กเราก็เลยเอาผ้าขี้ริ้วมารองนั่ง แล้วให้เพื่อนเราลากไป
ไอ้คนลากก็โครตบ้าพลัง วิ่งเร็วมากจน
เราล้มหน้าคะมำพื้น.......................
ถึงขนาดอาจารย์เรียกแม่มารับกลับบ้านเลย
ระหว่างนั้นก็รู้สึกเหมือนมีอะไรสักอย่างแข็งๆในปาก เราก็บ้วนทิ้งไป
มารู้ทีหลังว่า นั่นน่ะ ฟันเราเอง
หักไปเป็นรูปครึ่งวงกลม รูปร่างฟันที่ยังติดอยู่กะเราก็ประมาณ นึกถึงด้วงที่มันมีสองเขี้ยวอ่ะ นั่นแหละ
ตอนไปต่อฟันก็เมื่อยมาก อ้าปากอยู่ครึ่งชม.
จนกลายมาเป็นฟันหน้าอันสวยงามอย่างปัจจุบัน

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ซีเมนต์มันแข็งกว่าฟัน น้องๆหนูๆอย่าเอาเป็นตัวอย่างนะ

3.เคยเป็นพวกโมโหแล้วอาละวาด
ตอนเด็กๆอีกนั่นแหละ เป็นพวกธาตุไฟก็เป็นพวกโมโหง่ายเป็นธรรมดา
แน่นอนว่ายิ่งเป็นตอนเด็กๆไม่ต้องพูดถึงเลย
ถ้าเล่นอะไรแล้วแพ้ รึโดนคุณพี่ชายบังเกิดเกล้าขัดใจ(ส่วนใหญ่จะต้องเป็นพี่เราด้วยนะ)
เราก็จะเริ่มออกอาการอาละวาด
เช่น เคยเล่นไพ่อะไรสักอย่างแล้วแพ้ เลยอาละวาดฉีกไพ่ทิ้งซะงั้น
ไพ่ขอบทองด้วย โตมาแล้วโครตเสียดาย T T
มีอีก เล่นหมากฮอสแล้วโดนหลอกให้เดิน โดนกินกลับ 4 ตัวรวด
โมโหมาก คว้าไม้ฟุตเหล็กไปเฉาะกำแพง(ไม่เฉาะหัวพี่ตัวเองนี่นับว่าบุญ......)
หรือไม่บางทีก็จะร้องไห้โวยวายไปเลย
แน่นอนว่าปัจจุบันก็ไม่เป็นอย่างนี้หรอกนะ
แต่ถ้ามีอาการมากๆก็ไม่แน่นักหรอก เหอๆๆๆๆๆ

4.เป็นพวกบ่อน้ำตาตื้น
ส่วนใหญ่จะเป็นตอนดูหนัง ไม่ก็การ์ตูน เป็นพวกดูอะไรแล้วอินง่ายมาก
แล้วไอ้เรื่องที่ทำให้ร้องไห้ได้บ่อยๆก็จะออกแนวๆพวก ปัญหาครอบครัว
ไม่รู้เป็นอะไรนะ เราคง sensitive กับเรื่องพวกนี้มั้ง
หนังครอบครัวเงี้ย การ์ตูนดิสนีย์เงี้ย มันทำเราร้องไห้มาหลายเรื่องมาก
มีดีกรีตั้งแต่ แค่คลอๆ หยดตึ๋งๆ จนกระทั่งฟูมฟาย แต่อันนี้ก็ไม่บ่อยอ่ะนะ เพราะเวลาไปดูในโรงมันอายชาวบ้าน - -
ถ้าเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เคยดู นอกจากเรื่องครอบครัวแล้วมันจะมีเรื่องตายๆมาเกี่ยวด้วย
แฟนตาย เพื่อนตาย อะไรงี้ ยิ่งถ้าเป็นตัวละครที่ชอบเนี่ยนะ ไม่ต้องพูดถึง
จำได้ว่าเรื่องที่ทำให้เราร้องไห้มากสุดๆคือเรื่อง Popotan ร้องจนแทบจะขาดออกซิเจน
ใครจะไปคิดล่ะว่าไอ้เรื่องแบบนี้มันจะเศร้าได้ฟะ

แต่บางทีก็มีนะ ที่จู่ๆเราก็ร้องไห้ออกมาเฉยๆ
แบบว่ามีคำพูดบางอย่างที่ดันพูดออกมาถูกจุด ถูกที่ ถูกเวลา และ ถูกอารมณ์
เราก็จะเกิดอาการสะอึก และ สะท้อนใจ และ ร้องไห้ อะไรแบบนั้น
มีอีกอย่างที่ทำให้เราร้องไห้ได้ง่ายๆคือ หมากกระดาน
จริงๆนะ เราไม่ค่อยชอบเล่นไอ้พวกนี้หรอก มันใช้ความคิด และเราก็รู้ว่าเล่นเล่นแล้วแพ้ชาวบ้านเกือบทุกที
แต่เวลาโดนชวนก็เล่นทุกทีแหละ ก็เล่นกันเล่นๆเองนี่นะ
แต่ก็นะ พอเราเริ่มเครียดขึ้นมา แล้วแถมแพ้เนี่ย มันไม่ค่อยรู้ตัวหรอก อีกทีก็ร้องไห้ไปแล้วล่ะ
อันนี้มันก็ไม่ได้เป็นทุกครั้งหรอก เฉพาะเวลาที่เครียดๆน่ะ จะเป็นหนักตอนเล่นหมากรุก ก็มันเครียดนี่หน่า - -

5.จริงๆแล้วก็ชอบแต่งตัวนะ
จริงๆนะ ถึงจะดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือก็เถอะ 55+
สมมุติเวลาจะออกไปเที่ยวกันเนี่ย เราก็จะลองนั่งเลือกชุดนู้นนี่นั่น บางทีก็เอามานั่งลอง
ลองนึกภาพสาวน้อยสักคนเวลาจะเลือกชุดไปออกเดท มันก็ประมาณนั้นเลย
เพราะอะไรน่ะเหรอ เสื้อผ้าในตู้เราเนี่ยมันจะมีส่วนที่ใส่บ่อยมากกก กับส่วนที่ไม่เคยใส่เลย
จะออกไปเที่ยวที ก็จะเอาออกมาลอง
แต่ด้วยความที่รับสารรูปตัวเองไม่ได้ เพราะส่วนที่ไม่คยใส่ส่วนใหญ่มันเป็นเสื้อแบบเลดี้น่ะ 55+
ก็เลยลงท้ายด้วยการใส่เสื้อตัวเดิมๆออกไปทุกที
อีกอย่างก็มี บางทีตอนอยู่บ้านจะนึกครึ้มๆ เปลี่ยนทรงผมตัวเองเล่น
เปียมั่ง แกละมั่ง ใส่ที่คาดผมมั่ง ตามอารมณ์ แล้วก็จะเดินไปเดินมาในบ้านอยู่สักพัก
แล้วก็เริ่มรับไม่ได้อีกนั่นแหละ ก็กลับมารวบผมเหมือนเดิม
สรุปจริงๆคือ เราชอบแต่งตัวอยู่บ้านน่ะ

ก็ประมาณนี้แหละ ก็ไม่รู้ว่าจะแท็กใครต่อดีเพราะเพื่อนเรามันโดนกันเรียบไปแล้ว
เอาเป็นว่าใครอยากทำก็เอาไปทำเหอะ
ย้ากส์ งานสุม รับกลับไปทำ T T
ปล.แล้วว่างๆเมื่อไหร่จะอัพรูปงาน Comic Party นะงับ