บล็อกบ้าๆของนังโซ~

จริงๆเมื่อวานก็กะว่าจะอัพว่าไปงาน Manga Mache มา
แต่บังเอิญเกิดเรื่องนิดหน่อย เลยรีบนอน

ตอนแต่งตัวพลาดไปหน่อย แต่งหน้าแล้วลืมใส่คอนแท็ค เลยจับใส่เข้าไป
รู้สึกเคืองๆตาขวานิดนึง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ตอนถอดก็ไปถอดในฮอทพ็อท เหอะๆ ไม่ได้สำนึกเล้ยยยยยยยย

มันมาสำแดงเดชตแนกลับบ้าน
เงยหน้ามองพระจันทร์ถึงกับช็อค
เพราะดิฉันเห็นพระจันทร์แยกร่างนิดๆ+เห็นไอ้ที่สะท้อนออกมาเป็นห้าแฉก
ตกใจแทบตาย
นึกว่าจะต้องได้ใส้ผ้าคาดตาแบบพี่เล็งซะแล้ว

แต่ตื่นเช้ามาก็ดีขึ้นนิดนึง แล้วก็แวะไปหาหมอ
หมอก็ตรวจๆแล้วก็สั่งยาหยอดตามาให้

เราเป็นอะไรก็ไม่รู้ ถูกโฉลกกับยาขนานนี้จริงๆค่ะ
"สเตียรอยด์"
หรือถ้าเป็นภาษาชาวบ้านก็เรียกว่า ยาผีบอก

คราวก่อนที่แฟ้อะไรสักอย่างจนปากเจ่อ
ก็ได้ยาสเตียรอยด์แบบกินมาเหมือนกัน

เป็นยาขนานที่ เป็นอะไรก็หายจริงๆค่ะ
เพียงแต่ว่ามันไม่ได้แก้อาการที่แท้จริง
แล้วใช้ต่อกันเป็นเวลานานมากไม่ได้

ส่วนใหญ่เค้าจะให้ใช้ไปสักอาทิตย์
ถ้าไม่หายค่อยมาว่ากันอีกที

ตอนแรกที่เข้าไปที่แผนกตา ตาขวาเราก็ยังพร่าๆอยู่ แบบว่าอ่านตัวหนังสือได้แค่บรรทัดกลางๆ
พอได้ยามาหยอดเท่านั้นแหละ เห็นชัดขึ้นทันที

แต่ เรื่องไม่จบง่ายๆ เพราะเราชักจะรู้สึกว่าตาสั้นเพิ่มซะแล้วสิ
สรุปว่าแทนที่จะได้คาดตาอาจจะได้ใส่แว่นแทน = =''

จะมาเล่าแค่นี้แหละ

แล้วก็
ท่าทางจะอดอัพทุกวันซะแล้ว
เพราะตอนนี้อึดจัง (คอมพิวเตอร์) ที่พี่เราใช้อยู่มันเดี้ยง
เลยต้องแชร์กันใช้น้องมัคทู (โน๊ตบุ้ค)
เพราะงั้นช่วงนี้คงอัพสั้นๆ (แต่จริงๆช่วงนี้ก็ไม่เห็นอัพยาวสักเอนทรี ^ ^'')

แล้วก็2
เห็นเอนทรีของวานะซังแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าวันเกิดมาโมะ
ก็ว่าว่าลืมวันเกิดใครสักคน
ไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย แต่ยังไงก็

Happy Birth Day, Mamo-chan~~~ >w<///
อายุ 26 (& จะเป็นพ่อคน) แล้วนะ ทำตัวให้เป็นผู้เป็นคนขึ้นหน่อยได้มั้ย(ฮา)
ยังไงก็ขอให้มีผลงานออกมาอีกเยอะๆน้า~~~

แต่จริงๆก็ใกล้แล้วแหละ รู้สึกกำหนดออกซิงเกิ้ลที่ 3 แล้วนี่หน่า
ปลายเดือนกรกฏา โฮกกกกกก
ไหนจะ DVD คอนเสิร์ทอีกล่ะ

ลางแกลบมาแต่ไกล
เอาเถอะ วันนี้แค่นี้แหละค่า~