บล็อกบ้าๆของนังโซ~

เมื่อวันอาทิตย์ตอนแรกกะว่าจะไปสมัครสอบภาษาญี่ปุ่น แล้วเลยไปงาน VR ต่อ
แต่ปรากฏว่าเพื่อนติดงานหลวงกระทันหัน คนที่จะไปงาน VR ด้วยกันก็ไม่มีใครไปสักคน
ประกอบกับโทรไปชวนตัวสำรอง (ฮา) แล้วตัวสำรองบอกว่าอยากไปดูงานที่พารากอน
เออ เราก็อยากไปดูอยู่พอดีเหมือนกัน เลยชิ่ง ไม่ไปงาน VR ซะเลย
หลังจากไปสมบุกสมบันตกระกำลำบาก เลือกร้านกินข้าวไม่ถูก
คนไม่มีตังดันบอกอยากกินชาบู เลยจับลากไปกินฮะจิบังซะเลย
เวิ่น ๆ ไปหน่อย เลยเลยรอบการแสดงรอบแรกไปแล้ว เลยไปเดินซุปเปอร์ซื้อของซื้อน้ำ แล้วเดินกลับขึ้นมา ด้อม ๆ มอง ๆ ตรงที่แสดงจัดดอกไม้ (บูทเล็กกระจิ๋วหลิว) พับกระดาษ กับเขียนพู่กันอยู่สักพักการแสดงก็เริ่ม
เราได้ไปนั่ง(หน้าด้าน)ใกล้ ๆ เวที ตรงทางเดินพอดี เลยพอจะมีรูปมาฝากกันบ้างค่ะ

เอาโปสเตอร์งานไปก่อนแล้วกัน
รายละเอียดอยู่ในนี้แหละ ไม่ต้องบรรยายแหละ




ด้านหลังนี้สแกนมาเพราะชอบคนขวา คนขวาสวยสุดแล้ว~~

รอบที่เราไปดู การแสดงชุดแรกเป็นการแสดงชุด Sakura
เป็นเรื่องราวความรักของคนสองคนที่ถูกกีดกัน
เนื้อเรื่องมีแค่นี้แหละ นอกนั้นก็ดูชุดและการแสดงสวย ๆ งาม ๆ
ถ่ายมาน้อยหน่อย เพราะตอนแรกยังไม่ได้มุมเล็ง
อ้อ คราวนี้ปรับสีสนุกมาก อยากปรับคอนทราสเยอะ ๆ มานานแล้วค่า~~~~ XD


ชอบท่านี้จริงๆ ><


นี่ก็สวย


ท่านี้เหมือนเต้นรำ


โดนจับแยกกันซะแล้ว


จากฤดูใบไม้ผลิพลันเปลี่ยนเป็นฤดูหนาว.......


เหลือกิโมโนก็ยังดี

อีกชุดเป็นการแสดง Samurai
คาดว่าเอามาให้คอนทราสกับการแสดงแรก ให้แต่ละคนออกมาแสดงความแมนกันบ้าง
เคลื่อนไหวเยอะมาก ถ่ายไม่ค่อยทัน









ถ่ายได้ตอนกระโดดพอดีเลย เหอะๆ


ชอบท่านี้ ไม่มีเหตุผล


รูปนี้ก็ชอบนะ ชุดกลายเป็นสีเหลืองเลย เหอะๆ


เสียใจนิดหน่อยที่การแสดงนี้เป็นอันที่สอง รอบที่แล้วเป็นอีกชุดนึงอ่ะ
คนทางขวาสวยจริง ๆ นะเออ

รูปอื่นของชุดการแสดงที่สองอีกนิดหน่อย จิ้มตรงนี้เลยค่า

โดยรวมก็สนุกดี ถ้าไม่มีชีแรงคนนั้นคอยตะโกนชื่อนักแสดงอยู่เรื่อย ๆ
รู้จักกันจะเชียร์ก็ได้ประมาณนึงนะ แต่มันถี่ไปโว้ย =''=

แบบการแสดงแบบนี้มันไม่ควรจะตะโกนเชียร์แบบนั้นนะ
ถึงตอนที่ออกมาพร้อมกันสามคนตามสุดท้าย เพลงมันจะโครตให้อารมณ์บอยแบนด์มากเลยก็เถอะ

ถัดมาไปเวิ่นต่อที่อิเซนตัน เนื่องจากมีการแสดงโกะโตะกับขลุ่ยญี่ปุ่น
อันนี้ก็นั่งฟังแบบเรื่อยเฉื่อยดีค่ะ เคลิ้มได้ประมาณนึง
แอบขัดใจเล็กๆกับคุณพิธีกรที่สำเนียงญี่ปุ่นก็ดี้ดี แต่จะรีบพูดไปไหน
สองเพลงแถมท้ายเป็นเพลงซุบารุ กับ เพลงสายฝน~


จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว จำได้แต่ว่าอาจารย์สองคนนี้สอนโกะโตะอยู่ที่เกียวโต
อาจารย์คนที่ชุดส้มเคยได้ไปเล่นที่งานเอ็กซ์โปที่ไอจิเมื่อปี 2005


ถ่ายอาจารย์คนนี้มารูปเดียวแล้วก็เบลอ
อ้อล์แกคงไม่โกรธเรานะ (ฮา)

นอกนั้น ขนมที่แจกมาอร่อยดี (ฮา)
ตอนท้ายโดนสัมภาษณ์ว่ารู้สึกยังไง อึ้งไปทั้งสองคน
สรุปเค้าได้ข้อมูลอะไรไปรึเปล่าก็ไม่รู้ ^ ^'''

ตบท้ายได้ "ความยุติธรรม" กลับบ้านมาด้วย

ตอนที่ไปด้อม ๆ มอง ๆ เค้าเขียนพู่กันอยู่ ก็เลยให้เค้าเขียนให้ด้วยซะเลย
ทำไมต้องตัวนี้ เพราะคิดถึง ไอ้บ้าสามตัว "กิทรีโอ" ในมุโซ เลยอยากได้คำนี้
อ้อก็แซวว่าไม่เอา "ความรัก" มาอีกตัวล่ะ อันนั้นขอเหอะ มันน่าไม่อายจริง ๆ ปล่อยให้ตาคนนั้นน่าไม่อายไปคนเดียวเถอะ
กลับบ้านมาเพิ่งนึกได้ว่า น่าจะให้เขียน "ความเชื่อมั่น" มาด้วยอีกสักตัว
แหม ก็เป็นของสุดที่รักของเรานี่นะ XD
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
แล้วก็ ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องข้างบนเลย แค่จะบอกว่า

รับมาซักพักแหละ แต่จะว่างสแกนเมื่อไหร่ ไม่รู้........
งงอยู่เป็นนานสองนานว่าใครขึ้นปก ก็เราไม่ได้ตามเรื่องนี้แต่แรกอ่ะ =x=''

จบแล้ว ไว้เจอกันคราวหน้าค่า~